Citizenne / Vormingplus.Brussel | Liedtsstraat 27-29 | 1030 Brussel | tel: 02/240 95 22 | fax: 02/240 95 20 | e-mail: info@citizenne.be

citizenne - activiteiten

citizenne - info

Inschrijven? Meer info? Een bezoekje?...

Bel, mail, fax of spring gerust eens binnen!

Er is permanentie elke weekdag van 9u-12u.

Citizenne / Vormingplus.Brussel

Liedtsstraat 27-29 - 1030 Brussel

Tel: 02/240 95 22

Fax: 02/240 95 20

info@citizenne.be

Rekeningnummer: 523-0801781-54

Via een citibook kan jij met ons communiceren en met andere site-bezoekers. Doodgewoon door een bericht na te laten.

Dit doe je door te klikken op algemeen en dan op post bericht. Je kan hier opmerkingen kwijt over alles wat met Citizenne te maken heeft. Vb wat je vindt van de site, wat je aantrekt in ons aanbod, wat je mist, enz ...

Op termijn zijn we ook van plan om citibooks te koppelen aan bepaalde cursussen. Dit zal de mogelijkheid bieden aan de deelnemers om met elkaar en met de docent te gaan communiceren. Je kan dan vragen stellen aan de docent, informatie aan elkaar uitwisselen, enz...

Wij behouden ons het recht berichten te verwijderen.

http://www.citizenne.be/downloads/BELEIDSPLAN_CITIZENNE.lage resolutie.pdf

http://www.citizenne.be/downloads/dichtbundel.pdf

http://www.citizenne.be/downloads/lentetips.WEB.pdf

http://www.citizenne.be/downloads/Speech5jaarCitizenne_090924 (2).doc

In Brussel Deze Week verscheen een artikel over onze activiteit 'Ontspan in de hamam'. Je kan het nalezen via de volgende link: http://www.brusselnieuws.be/artikels/stadsleven/marokkaanse-en-vlaamse-vrouwen-ontmoeten-elkaar-in-badhuis

http://citizenne.zapthemall.com/video/

Met de projectoproep ‘Gezocht: Managers van Diversiteit’ ondersteunt de minister Marino Keulen projecten van beperkte duur die de zelfredzaamheid van burgers van diverse herkomst verhogen.

Een publicatie van de Koning Boudewijnstichting portretteert vijftien leerrijke praktijkvoorbeelden waaronder dat van Citizenne.

http://www.kbs-frb.be/publication.aspx?id=223674&LangType=2067

http://www.citizenne.be/downloads/Organisatienotavoorvrijwilligers.pdf

http://www.citizenne.be/downloads/ArtikelCitizenne.pdf

belangrijke links voor citizenne vullen we hier nog aan!

De gemeenschapscentra zijn 22 huizen met zicht op Brussel. Nederlandstalige centra met een openheid naar anderstaligen en naar de verscheidenheid aan culturen in Brussel.

Van Haren tot Ukkel, van Evere tot Vorst, in elke gemeente is er een gemeenschapscentrum.

Elk gemeenschapscentrum is apart, met een eigen aanbod, stijl en accenten. Wat bij de één niet kan, vind je bij de buren. Loop eens binnen en laat je verrassen door het aanbod.

ANDERLECHT - De Rinck

http://www.derinck.be

BRUSSEL-CENTRUM - De Markten

http://www.demarkten.be

ELSENE - Elzenhof

http://elzenhof.vgc.be

ETTERBEEK - De Maalbeek

http://demaalbeek.vgc.be

EVERE - Everna

http://everna.vgc.be

GANSHOREN - De Zeyp

http://www.dezeyp.be

HAREN - De Linde

http://delinde.vgc.be

NEDER-OVER-HEEMBEEK - Heembeek-Mutsaard

http://heembeek-mutsaard.vgc.be

JETTE - Essegem

http://www.essegem.be

KOEKELBERG - De Platoo

http://deplatoo.vgc.be

LAKEN - Nekkersdal

htt://www.nekkersdal.be

OUDERGEM - Den Dam

http://dendam.vgc.be

SCHAARBEEK - De Kriekelaar

http://dekriekelaar.vgc.be

SINT-AGATHA-BERCHEM - De Kroon

http://dekroon.vgc.be

SINT-GILLIS - De Pianofabriek

http://depianofabriek.vgc.be

SINT-JANS-MOLENBEEK - De Vaartkapoen

http://vaartkapoen.vgc.be

SINT-JOOST-TEN-NODE - Ten Noey

http://tennoey.vgc.be

SINT-LAMBRECHTS-WOLUWE - Op-Weule

http://op-weule.vgc.be

SINT-PIETERS-WOLUWE - Kontakt

http://kontakt.vgc.be

UKKEL - Candelaershuys

http://www.candelaershuys.be

VORST - Ten Weyngaert

http://tenweyngaert.vgc.be

WATERMAAL-BOSVOORDE - Wabo

http://wabo.vgc.be

Onthaal en promotie Brussel

www.opbrussel.be

Kunst en democratie

www.cdkd.be

VCA, steunpunt voor amateurkunsten

www.vca.be

Brusselse welzijns- en gezondheidsraad

www.bwr.be

Brusselleer

http://brusselleer.vgc.be

Intec Brussel

www.intecbrussel.be

Mannenatlas

www.mannenatlas.be

OOTB

www.ootb.be

Kurasaw

www.kurasaw.be

Tracé

http://trace.vgc.be

BON

www.bon.be

Globe Aroma

www.globearoma.be

Foyer

www.foyer.be

Bru-taal

www.bru-taal.be

Huis van het Nederlands

www.huisnederlandsbrussel.be

Het Punt

http://hetpunt.vgc.be

De Overmolen

www.deovermolen.be

VOEM

www.voem-vzw.be

MO MONDIAAL MAGAZINE

www.mo.be

www.vormingplus.be

Portaalsite Vormingplus.

Hier vind je de websites van de andere volkshogescholen in Vlaanderen.

www.uitinvlaanderen.be

De referentie voor cultuur en vrije tijd in Vlaanderen

www.prettiggeleerd.be

Sociaal-culturele activiteitenkalender.

Sociaal-culturele organisaties bieden in Vlaanderen een brede waaier van activiteiten aan. Dit ruime aanbod aan cursussen, lezingen, debatavonden, tentoonstellingen of uitstappen vind je hier terug.

www.socius.be

Steunpunt voor sociaal-cultureel volwassenwerk.

www.wordwatjewil.be

Ben je op zoek naar een opleiding, cursus of opleidingscentrum in Vlaanderen? Op deze site vind je het meest volledige aanbod voor volwassenen.

belangrijke links voor citizenne vullen we hier nog aan!

prettig geleerd - sociaal culturele activiteitenkalender

www.prettiggeleerd.be

De landelijke vormingsinstellingen, kunnen onderverdeeld worden in thema-gespecialiseerde vormingsinstellingen en doelgroep-gespecialiseerde vormings-instellingen.

De thema-gespecialiseerde vormingsinstellingen bouwen een aanbod uit rond een welbepaald thema of cluster van thema's, zoals bijvoorbeeld muziek, leefmilieu, zingeving, wetenschaps-ontwikkeling, enz.

De doelgroep-gespecialiseerde instellingen richten zich met hun aanbod tot de doelgroepen personen met een handicap, gedetineerden of gesyndiceerden.

Je kan ze allemaal terugvinden hieronder of via de portaalsite: www.vormicelli.be

Amarant

www.amarant.be

Ateliers voor werklozenvorming

www.acw.be

Centrum voor Christelijk Vormingswerk

www.ccv.be

Centrum voor Natuur- en Milieueducatie

www.c-v-n.be

De Rode Antraciet

www.derodeantraciet.be

Halewynstichting

info@halewynstichting.be

Impuls

www.impulsvorming.be

Inverde

www.inverde.be

KR8

tanja_gouverneur@yahoo.co.uk

Natuurpunt Educatie

www.natuureducatie.be

Op-stap

info@dekei.be

PRH - Persoonlijkheid en Relaties

www.prh.be

Stichting-Lodewijk de Raet

www.de-raet.be

Timotheusproject

www.timotheus.org

Universiteit Vrije Tijd - Davidsfonds

www.universiteitvrijetijd.be

Uitstraling Permanente Vorming

www.vub.ac.be/UPV/

Vijftact

www.vijftact.be

Vormingscentrum Opvoeding en Kinderopvang

www.vcok.be

Vormingsinstituut Rode Kruis Vlaanderen

www.rodekruis.be

Vorming&Actie vormingenactie@vlaams.abvv.be

Werknemerswelzijn

katrien.allaert@aclvb.be

Wisper

www.wisper.be

Zorgsaam

www.zorgsaam.be

Z11

tanja_gouverneur@yahoo.co.uk

Anekdote over een koppel aan het strand van Oostende

Il était vers 15 heures. Les participants avaient déjà commencé les différents jeux. Hassa, une femme africaine accompagnée de ses trois filles âgées de moins de 7 ans, nageait. Sa fille cadette de 8 mois, Ma, était dans sa poussette. Quelques minutes passèrent et Ma, se sentant seule, se mit à pleurer. Xa, une femme blanche que était de passage pris Ma dans ses bras et commença à la bercer. Ma reconnu la chaleur d’une mère et ne pleura plus. Xa continua à parler à Ma dans la langue de Molière, ce qui manifestement plaisait Ma.

Entre-temps,Ya, le marie de Xa arriva sur la scène. Il voulait aussi tenir Ma dans ses bras, ce que Xa comprit vite. Ma se plaisait aussi bien dans les bras de Ya que dans ceux de Xa. La plupart des africains qui étaient aux environs de la scène, dans un silence absolu, observaient le couple européen épris par une petite enfant noire.

L’instinct maternel inscita Hassa à venir voir son bébé lorsqu’elle la trouva dans les bras du géant blanc Ya. Xa, ayant remarqué la présence de Hassa, voulut tenir Ma dans ses bras pour la dernière fois avant que sa mère ne la reprenne. Ya qui tenait encore Ma dans ses bras essaya de résister en peu, voulant garder Ma quelques minutes de plus. Cependant, vu non seulement sa femme qui insistait mais surtout Hassa qui voulait récupérer son enfant, Ya lassa Ma à Xa qui la serra fort dans ses bras encore une fois et pour la dernière fois. Hassa, avant de reprendre sa fillette, observait avec satisfaction toute la scène. Ma continuait à manifester sa joie de se retrouver dans les bras des blancs inconnus.

Hassa, après avoir repris Ma, alla la replacer dans sa poussette et continua à profiter du bon moment à la plage. Comme j’étais aux environs, le couple m’approcha pour poser quelques questions sur notre groupe. Satisfait par mes explications sur notre activité interculturelle et intergénérationnelle « Feest aan zee » dans le cadre de Bantaba et surtout les concepts de diversité et d’interculturalité qui caractérisent les activités de Citizenne, Ya me confia aussi les mêmes aspects qui caractérisent sa famille : « Ma femme est suédoise, moi je suis français. Nous formons un couple homogène ». Ma réponse fut brève: « Toutes mes félicitations! ».

Een Afrikaanse mis: een belevenis, 24 juni 2007

Les activités de la journée ont débuté par une messe animée par une chorale rwandaise, le Gospel groupe Ituze. Ils ont chanté en français, néerlandais et kinyarwanda. Etant donné que les catholiques célèbrent ce dimanche la naissance de Jean le Baptiste, l’homélie tournait autour de la mission de Jean Baptiste. Après avoir annoncé la venue de Jésus Christ, Jean Baptiste a su s’effacer. Peut-être que tous ceux qui ont une responsabilité vis-à-vis de la population devraient s’en inspirer. Quand on a une mission à accomplir, il faut le faire tout en gardant à l’esprit qu’on n’est qu’un serviteur du peuple et savoir s’éclipser le moment venu, sans faire trop de bruit.

La deuxième activité de la journée consistait en un pique-nique pendant lequel s’est déroulé deux sous activités: l’atelier et les jeux. Pendant l’atelier qui a duré une heure, trois thèmes ont été débattus. La foi: la majorité des participants ont admis que chacun croit en quelque chose. Que ce soit Dieu, un être supérieur ou une autre chose qui donne le sens à la vie. Pour le deuxième thème, la prière, beaucoup ont admis ne prier que dans des moments de malheur, de désespoir ou de doute. Les autres ont affirmé prier à tout moment, dans la joie comme dans la peine. Ils partagent tous ces moments avec Dieu. Pour ce qui est de l’accueil réservé à un étranger par un croyant, ils ont tous affirmé accueillir tout étranger sans faire référence à la religion. Après l’atelier on a passé aux jeux pendant une trentaine de minutes. On a joué au football, au frisbee et au diabolo.

Tout s’est déroulé dans un climat de détente malgré le soleil qui n’était pas au rendez-vous. Les participants se sont réjouis non seulement d’avoir élargi leurs connaissances, mais aussi d’avoir échanger des idées avec des gens de différentes cultures et différentes confessions religieuses.

Yvonne Ndayizeye en Viateur Ruvunabagabodie

Fusion kitchen, 2 juni 2007

Op 2 juni nam ik deel aan de activiteit: Fusion Kitchen. Gezien de interculturaliteit die de activiteit uitstraalde vond ik deze heel leuk en interessant.

We zijn op tijd begonnen en om 16 uur geëindigd zoals voorzien. De organisatie verliep behoorlijk. Eén ding heeft mij verwonderd: de interactie die te zien was in elk van de 3 groepen. Iedereen kon gemakkelijk met andere mensen in contact treden en met elkaar kennis maken. Zo kan men culturele barrières doen verdwijnen, de muren tussen mensen breken en een brug bouwen tussen verschillende gemeenschappen.

Net zoals ik hierboven zei, kon ik persoonlijk dankzij deze activiteit van Citizenne mensen leren kennen. En voor mij is een kennis er bij leren kennen een boeiende winst.

Ik vond het alleen jammer dat er 2 of 3 mensen aan de toog stonden te praten terwijl de activiteit nog aan de gang was. Gelukkig zijn de organisatoren naar die mensen getrokken om hen te vragen daarmee te stoppen en zich met de activiteit verder bezig te houden.

Op het einde van de activiteit kon iedereen zijn evaluatie naar voren brengen, en dat vond ik ook tof om te zien dat iedereen gevraagd werd zijn eigen mening te uiten over de activiteit. Iedereen betrekken is een meerwaarde van Citizenne en ik kan deze organisatie aanmoedigen zo verder te doen. Proficiat Citizenne.

Ik vond deze activiteit een geslaagde dag in het algemeen.

François Rwasa

Mariama en Fatoumata, onze enthousiaste vrijwilligers verwelkomen iedereen die binnenkomt. Alle toekomstige koks krijgen een koksmuts op het hoofd en de trots is duidelijk zichtbaar.

In de gezellige zeteltjes van Den Teirling maken we kennis met alle chef-koks van dienst. Een supergrote wandklok gaat van hand tot hand en maakt de tongen los over eetgewoonten van uur tot uur. Het is opvallend hoeveel mensen niet ontbijten. Eens tegen het middaguur knorren de meeste magen maar vooral ’s avonds worden warme maaltijden geserveerd en wordt er vooral véél gegeten! Vrouwen zijn chefkok in huis!

De uitdaging van de dag is om met Vlaamse en Afrikaanse ingrediënten een uniek Bantaba-gerecht te creëren. Drie groepjes krijgen identiek dezelfde ingrediënten om origineel de Afrikaanse en Vlaamse keuken met elkaar de vermengen. Het groepje met het meest unieke recept wordt winnaar van dit concours.

Maar o jee, hoe moeten we hier aan beginnen?! Iedereen zit even met de handen in het haar, dit lijkt een onmogelijke klus.

Druk overleg in de kleine groepjes, combinaties worden gewikt en gewogen. Want daar gaat het om: experimenteren en nieuwe smaken toveren.

De spanning begint te stijgen. Kookpannen gaan van hand tot hand. Groenten snijden, kruiden wikken en wegen, nog eens overleggen...

Een gezellige drukte! De kookkoorts is te voelen.

De keuken is gevuld met een geurenpalet, het doet iedereen watertanden. De drie groepjes menen het écht, maar ondertussen wordt veeeeel gebabbeld over eten, gewoontes, koetjes en kalfjes,...

Er wordt weinig prijs gegeven over de samenstelling van de gerechten, want dat gebeurt pas bij de presentatie van de gerechten.

Na 2 uur ½ koken staan meesterlijke resultaten op tafel. Het is ongelooflijk wat er klaargemaakt is op korte tijd.

Kiezen is moeilijk. Zeker als alles zo lekker smaakt. Een stemming maakt een groepje de gelukkige winnaars. De koks kregen een certificaat voor hun kookkunsten.

Met een fijn gevoel én volle buiken gaat iedereen naar huis.

Sigrid Vandeput

Ontbijt in de stad 24 mei 2007

Dans le cadre du projet Bantaba Citizenne a organisé un petit déjeuner le 24/05/07 au Coffee Sara de 9h00 à 11h25.

Une vingtaine de personnes d'origine différente (colombien, marocain, belge, pakistanais,...) dont 5 noirs africains, hommes et femmes, étaient présentes.

Après le petit déjeuner, 3 groupes ont été formés et l'atelier a commencé (jeu de dé accompagné de questionnaires axé sur nos habitudes alimentaires au petit déjeuner et d’autres questions d'actualités). La méthode a été très appréciée par les participants qui souhaitent une continuité dans ce sens. Une de participantes a émis le voeux d'organiser aussi une sortie pour les enfants en compagnie de leurs parents, genre "Disneyland, Parc Paradisio de Mons, Bobiaanland etc.

Signalons que les invités ont déploré le temps qui était trop court, insuffisant car l'atelier était très intéressant.

Vives remerciements à Citizenne en général, et aux 2 stagiaires en particulier pour l'organisation de l'atelier, et enfin aux employés de Coffee Sara pour leur disponibilité.

IBRAHIM ZEINABOU/ Benevole

Ik vond het een leuk initiatief en een goeie manier om nieuwe mensen met een verschillende achtergrond te leren kennen. De stellingen waar we in onze groep over praatten, vond ik interessant en gaven stof tot discussie.

De samenstelling van de groep, waarin ik zat, leek me ook evenredig met zeer mondige en minder mondige mensen.

Om ervoor te zorgen dat ook die laatste groep voldoende aan bod komt en uitgenodigd wordt om deel te nemen aan het gesprek is het, volgens mij, wel belangrijk om elke groep goed te laten 'begeleiden/leiden'. Misschien is het een suggestie om een soort moderator aan te stellen. Deze kan er dan op toezien dat iedereen aan bod komt, kan eventueel ook de stelling verduidelijken, enz. Zelf neemt deze niet echt deel aan het gesprek.

Het ontbijt was lekker en de locatie op zich leuk maar misschien iets minder geschikt voor deze activiteit. Het was, vond ik, niet altijd makkelijk om iedereen goed te verstaan omdat de verschillende groepjes vrij dicht op elkaar zaten en er ook nog andere mensen op de bovenverdieping zaten.

De activiteit was voorzien tussen 9u00 en 11u00 en die tijd leek erg snel voorbij te zijn. Ik vond het jammer dat er niet meer tijd was om het gesprek verder te zetten en ik de afronding gemist heb, doordat ik nog naar mijn werk moest.

Besluit: ik vond het de moeite waard en ben blij dat ik deelnam.

Schellaert Ilse

Ik mis de volkjes

Ik mis de volkjes

Ik mis de volkjes op het land

Ik mis de volkjes met hun druivenmand

Het is in 'ie Kaap

Het is het seizoen van de druivenmand, met

vele gekuif ...

De zacht gillende stemmen van de meisjes, achter de druivenbladeren

maakt mijn hart zo klaar.

En ... in mijn dromen geloof ik , het is waar.

Want vannacht ... vannacht met de maneschijn,

op het druivenland

Krijgt jij misschien mijn kuif in je mand

Meisje ik ben...

Meisje laat me niet bakhand staan

want zo laat je me net in de war

ik ben ... ik ben verlieeef ...

Je kleedje trekt me aan

zoals een wolf naar de maan

en voel ik me zo verwaand ...

maar vannacht, vannacht met de middernachtzon in je haar

breng ik je een minne lied

op een druif blaar

Ik ben ... ik ben verlief

DAKAR

Een papieren doos

Die geluiden zijn KRAS, krapperig

En langzaam worden ze wakker langs elkaar

In een natuur van tasten, vatten, voelen en strekken

Omgeeft in het milieu van onzekerheid

Een begeerte ontstond hier

Om te verkennen en te ervaren

Maar ze worden meegesleurd door hun EMOSIES

Die zo groot is dat ze telkens voorbij elkaar varen

Op een smalle lichtstrook, en raakt ze soms het pad bijster

De reis misschien te lang

Ze geeft henzelf over aan de rechtuit lijnen

van een moderne wereld

Ze geeft alles, aan de malers van deze wereld,

en die wie de lijnen trokken

En soms waren dit lijnen, soms te rechtuit, en vallen ze uit

En proberen ze dan weer strompelend, vallend een weg te vinden

Op dit dansende maat, vaart ze

leunen en steunen ze telkens op elkaar

Maar de bundel de draagt last worden al te zwaar

Rechtuit en echt worden een last, voor de rechtvaardigheid

En het onderscheid is moeilijk, gemeet aan hun omstandigheden

Die gebaseerd is op een SMALLE witte strook licht

En weerskante een onmenselijke donkerte,

voor die dat had en diegene niet

De trommels slagen, het geluid wordt harder, heviger, feller, ...

En de klanken brengen een onzekerheid mee

zoals voor een donderstorm

De sweet pêrel op de dansende bruine lijven

zoals een blinkend kleed

En dit zou misschien een meetlat worden

Een meetlat voor ... hoe harder je streven ...

hoe beter je vaart op de witte rechtuit lijnen ...

Misschien ... misschien ... aventurijn ... geen toeval ...

Oftewel kruipt ze terug in de papieren doos

Janaka

De kelder

Ik heb een kind horen praten

Ik heb een man gezien

luisteren ... en toch ... verveeld

Het kind die stort en verhaal ... wat blijk een levensverhaal

met vele vragen en verwijten

Tegen een muur met glazen scherven, vast gepleisterd

aan bleke, witte muren als een beschuldigen en teken

van een groot verdriet ...

Mijn vader ... wat is een man?

Een wrange glimlach ... een scheve kijk door donkere broeiende ogen

de krantenbladen vliegen naar de grond ... één

nog één, en nog één ... en de rest vechten tegen de dikke vingers

die de krant met zoveel onmacht hanteren,

dat het lawaai de zweem van stilte verbreekt.

En dit geluid voelt zoals de soldaten stuewels die de sneeuw trotseren ...

En steeds het veraf geluid

Mijn vader ... wat is een man ...

De naat van de laatste pagina wordt netjes gestreken tussen de twee vingers

En wordt in de helft gevouwen

En dan een sigaar, Balkende aan de achterkant, dit brand

De stille bruine bier schuim met zoveel fier naast de papieren lawaai ...

Misnoë ... Misnoë ...

Nog een pagina vliegt naar beneden

Het geluid het geluid ... mijn vader ...?

Ik wou dat hij moest wenen, hard wenen

Maar door samen geperste lippen en misnoë ...

Jou stoutgat! Jou stoutgat!

Ik heb hard moeten werken

En nu maak je mijn leven donker

zodat ik mijn krant niet kan lezen

Mijn gedachten steel je nu

en ook mijn zielerust ...

Moet ik je antwoorden? Moet ik je antwoorden?

Wat is een man? Wat is een man?

Moet ik je antwoorden?

Je ploetert in het verleden rond

en zo maak je mijn leven bont

en overal, rond ik niets meer af

dis alles stront

Een ridder op een witte paard,

brengt een bericht uit de schaduw van gisteren

ook al een strop om zijn nek,

en de emotie in zijn stem maken hen niet vrij

Die slagen alleen maar zijn woede en wanhoop tegen de muren

De spiegels zijn gebroken, flenters ... flenters

Dit maakt geen man

Twee bruine ogen glinsteren door het kelderraam

Kijk naar de man beneden en zijn verdriet

papa ...

Twee bruine ogen glinsteren door het kelderraam

Kijk naar de man beneden en zijn verdriet

papa ...

Een versleten krant

Een louwarm bier

en de as van wat was

Papa ... ik hou van je ...

Ik zie je graag.

Jananka

Dialoog

Het was augustus, de schuinsdraai van het seizoen.

Vrijblijven waren daar gepraten.

Onzeker ... en dan was het ... een Indaba (bijeenkomst)

Het was een Indaba, voor de wereldburger en zijn allen.

Niet alleen voor de mannen.

Daar waren idees en vraagstukken.

De stoffen bladeren moes we uithalen,

en weereens opnieuw bekijken de omstandigheden

van nu en toen

de oude regelen en de conclusies.

Het oorsprong licht heel vêr zoals piramides

met een stoffenwolk als jurk.

En was het misschien de tijd

dat de mevrouw haar gezicht moet draaien.

Het was een Indaba voor Ubuntu (allemaal mensen)

Een vergadering voor de mensen

met een aksent van Afghaans, Marokkaans, Afrikaans en

Rusaals ... Koerdaans ... Rusies ...

Terug blikken, was moeilijk soms te moeilijk

Maar doorgaans waren daar een goue draad

Anja ...

We kwamen van verschillende werelden

met veel verschillen maar van hetzelfde natuur

We zijn mensen van Ubuntu

We kunnen groeien zoals bomen

in elkaar en voor mekaar

in dialoog

Het was een plezier

Ubuntu

Jananka

Bloementapijt

Een bloementapijt voor een vrijwillige hand.

Ooit waren daar veel bloemen in Brussel

die nu uitgestorven zijn.

We zien ze niet meer

alleen maar als symbool aan de gemeentewagens

In de wei en in het veld

zijn ze uitgestorven maar in de handen

van de mensen zijn ze vermeerderd.

Een vrijwillige werker.

Een vrijwillige bloem.

Dit zijn de bloemen die ze zelf aan de mensen

geven, in St. Jan en St. Monica

ze groeien in de gemeentes van Brussel

en laten de bloemen van ouds weer bloeien

iets om voor te leven, om naar te sterven.

Ze groeien in de tuinen van Sint Niklaas

Sint Servaas en Sint Joost

en ze worden nooit boos.

Ze hebben andere namen

maar steeds symboliseren ze de namen

van vrijwillige handen.

Een vrijwillige bloem.

Een vrijwillige hand

iets om aan te ruiken

iets om naar te kijken.

Een bloementapijt.

Jananka

Een knijpie van de kou

De zweem van de zomer die hangt

nog in de lucht, en met een knijpie

warmte aan mijn lijf, geef ik

een kijkje in de winter, die nog moet komen.

De bladeren regenen ... vallen, zoals

veertjes van de hoge bomen

en vinden een plaats tussen mijn voeten.

De vlucht van boven is

soms snel tuimelend, dwarrelend

en soms langzaam

en kruisen de bladeren

mekaar zoals vrienden op de weg.

Het komt dan tot mij

dat de bomen aan beide kanten van de

straat, een groetend gebaar maken

naar elkaar.

In deze najaarsdans van de dwarrelende bladeren ...

en lijk dit zoals geel en bruin

gemaskerde mannen, die heel wat meisjes

achterlaten ...

in de liefde verlaten ...

De wind maakt speels, grote, ronde

cirkels in de zoom van menig

madames’ kleedjes.

Een dwarreldans waardoor de herfse

zonneke loert, en die proberen de nevels

van gisteren te doorbreken.

En hier waar de bladeren tussen

mijn voeten skarrel dansen, krijg ik dan

een vers knijpie van de kou

een kijkje in de winter, die nog moet komen.

Jananka

Brussel eerste dag

Dit was koud, dit was piskoud, toe ons in Brussel land, 10 december 2005.

'N grijse dag en die koue, kon jy voel en murg en been.

My kinders het miskien die koue nie gevoel maar ek wel.

'N zee van afwagtende gesigte het ons aangestaar ... en ons het gesoek na iets bekends ... iets warms, iets vriendelik ... Brussel.

Brussel - My eerste indruk te veel mens, 'n braal van taal wat ek nie verstaan.

Ek het gevoel ek word ingesluk ... maar agteraf ...

Brussel is een belewenis veel dinge om te sien en te ervaren.

'N bruisend gevoel met veel te leer en wat heel sigbaar is die respect vir mense teenoor mekaar.

Brussel een stad sonder grense, 'n ontvanglikheid om nuwe mensen binnen te laat, vir my die rigting ooswaarts, na waar die son skyn ... Brussel.

Jananka

BRUSSEL is...

BRUSSEL... een koffielepel...

Culturen vermengen, in éénsgezindheid, verweven in een aura...

die je nergens krijgt...

Een BRUSSEL...vrij...voor iedereen...

Driedimensioneel, intellectueel, multicultureel...

Een stad zo vriendelijk...en...

de passie van de mensen...die

maakt op een unieke manier...

de schim van de mens vrij...

Ze kwamen uit Nijvel...

En laten je dromen verijdelen...

En ze hebben een formaat voor ogen

tenger en schraal, mulat...

Zeg je het maar...t’is waar...

Ze kwamen van Oostende, Westende...

Ze verklaarden Brussel vuil...

Laat ze maar zeggen..

Brussel is een waterkuil...

Waar iedereen drinkt en rinkt zoals vogels...

In maatpak zowel als jeans...

Boos worden en rozen vinden, in elkaar...

Raar...maar het is waar...

Brussel is een kuil

En als de schaduwdoeken zijn verdwenen...

En de onbekende, nog in het reine...

Laat ons niet kwijnen...

Brussel is vrij...

En als de vaalgrijze strepen,op een mooie dag...

zoals witte linten...

over Zaventem blijven hangen...

vergis je niet...

Weet dan,

vele horizonnen verlengen...

vele dromen blijven...

Vermengd in een koffielepel...

Brussel is thuis...

Jananka (winnares Citlog-wedstrijd)

Vrijdag 12 mei 2006

Graffiti zegekreet

Graffiti, zegekreet roodgetekend

met vaardige hand en spuitbus.

Wie is hier zo dronken, zo gek,

wie houdt hier zoveel van die stad,

van dit huis na de afbraak, die

plots ophield? Een huisjesmelker, een

kraker, een dakloze, een werkloze,

een boer die zijn akker verraadt.

Het raadsel is compleet en totaal,

een onderzoek werd ingesteld:

de nacht heeft die woorden op de gevel

geschreven. Zeker weten, want gisteren

stonden die woorden er nog niet. De gevel wel.

(uit 'Met Chines inkt)

Vrijdag 14 april 2006

La reine de la béchamel

Een weekje geleden had ik de gelegenheid om een uiteenzetting te houden over de Vlaamse keuken. De mensen die ik op de pijnbank heb gelegd, kregen het volgende voorgeschoteld: Vlaamse uiensoep, witloof in de oven, hutsepot, Gentse waterzooi, pannenkoeken en Aalsterse vlaai. Voorwaar een godenmaal, geen laatste maal want de meeste zijn dik gegeten maar tevreden naar huis getogen. Ze kregen ook de recepten mee en ergens voel ik dat ze nu achter hun fornuis keukenprinses spelen.

Er waren een twintigtal deelnemers, waaronder natuurlijk vooral vrouwen. Waarschijnlijk zijn zij nieuwsgierig en laten de mannen zich alleen maar graag een volle tafel welgevallen. De participanten kregen de gelegenheid om aan de hand van recepten en ingrediënten en mijn legendarische nogal verwarde uitleg al dat goeds te preparen.

Een vrouw kreeg van mij de eretitel “La reine de la béchamel". Rosa een forse, ondernemende en goedlachse Angolese dame onderscheidde zich algauw als een onverwoestbare béchamelsaus draaister. We hadden namelijk nogal wat van dat goedje nodig voor het witloof in de oven. Het was een plezier voor het oog en voor het gehoor om haar met de garde bezig te zien. De saus was klonterloos, mooi glad en vooral overheerlijk. Ik kon haar niets leren, ze kende alle kepen van het vak en het was dan ook niet verwonderlijk dat de dames en heren in de handen klapten na haar eerst met aanmoedigende kreten opgejut te hebben. Voorwaar ik vraag mij af waar zij dat leerde en ik benoemde haar prompt tot de enige en echte koningin van de witte saus.

Frank de crits

Maandag 13 maart 2006

Tram 52

Het openbaar vervoer is voor mij een ware zegen. In Brussel verplaats ik mij steeds met tram, bus en metro en beschouw mezelf als een fanaat van de maatschappij voor intercom-munaal vervoer. Soms gaat dat zover dat ik mij als een bestuurder voel en dan bel ik er maar op los of knipper met mijn lichten wanneer een lichtzinnige chauffeur zijn vehikel weer

eens op een tramplaats geparkeerd heeft. De medereizigers kijken mij dan ook af en toe raar aan als ik weeral luidop een paar lieve scheldwoorden uit mijn mond laat tuimelen.

Sinds 1960 laat ik mij dus voeren door anderen, zelfs een taxi durf ik al eens nemen als de tram het ’s nachts niet meer doet. Ik heb de tram nog bovengronds langs de Beurs weten denderen en langs de Sint-Goedelekathedraal slingeren. Ook de grote metrowerken heb ik gezien en de omwonenden horen klagen. Dat er nu meer mensen gemakkelijker de stad in kunnen heb ik in de statistieken van de middenstanders niet gelezen. Zo zie je maar dat het niet simpel is voor iedereen goed te doen.

Vanaf 1964 tramde en buste ik naar mijn werk in de binnenstad. Zo reisde ik ook naar alle uithoeken van de agglomeratie en leerde zelfs de boerentram naar Wemmel of Grimbergen kennen. De tram is een uitstekend middel om de veranderingen in de stad gade te slaan. Mooie huizen worden afgebroken en afgrijselijke hoogbouw kwam in de plaats, de as van het Noordstation naar het Zuidstation werd heraangelegd in een heuse autostrade. De wereld en het leven staan niet stil. Ook de reizigers veranderden van kleur.

Ik herinner me van vroegere tijden stuurs voor zich uitkijkende passagiers, die kwaad een blik opwierpen telkens als er iemand de stem durfde te verheffen. Soms was daar al een vroege Italiaan bij of een Spanjaard. Later zou ik zelfs een lachende Afrikaan in mijn tram kruisen of een eerste Marokkaan. Nu neem ik mijn tram 52 als enige bleekscheet bijna tenzij je enkele andere bleekgezichten erbij rekent die in het Zuid afstappen om naar hun huisje op het platteland te treinen.

Mijn tram 52 is een wereldfestival: Poolse bouwvakkers en schoonmaaksters, Japanse toeristen, Marokkanen van alle leeftijden, luidruchtige jongens, jonge gesluierde moeders met hun kinderwagens, die ze nooit geplaatst krijgen, mooie meisjes

met prachtige ogen. En heel wat zwarte medemensen: Congolezen, Ghanezen, Ivorianen,Somaliërs, ik kan zo nog een half continent afgaan. Of de Moldaviër, Tsjetsjenen, Letten , Ukraiëners en andere ex-sovjetburgers. En ik herken heel wat talen: Nederlands,Frans,Duits, Engels, Grieks, Italiaans, Portugees, Deens en ander Skadinavisch.

Ongelooflijk wat een leerschool, wat een mengelmoes, wat een wartaal, wat een rijkdom. Ik wil mijn tram 52 voor geen enkel ding in de wereld missen. Er kom tien minuten later een andere en ik wil op die feestwagen zitten.

Frank de crits

Donderdag 9 maart 2006

Over mezelf schrijven heb ik al altijd een zware klus gevonden, ofwel overdrijf ik ofwel vergeet ik moedwillig van alles. Hier dan maar een voorlopige autobiografie!

Geboren in Oudenaarde ergens midden in de oorlog, liep ik daar school en schreef ik ginds ook mijn eerste gedichten, die ik aan familie, vrienden en kennissen gratis weggaf. Ze beloofden de gedichten te lezen en gaven mij dan ook de eerste goedbedoelde kritiek mee.

In 1960 kwam ik naar de hoofdstad om te studeren, ik probeerde mij te bekwamen in de wijsbegeerte doch faalde voor de examens. Intussen had ik al enkele boeken gelezen en leerde Brussel ontdekken, daarmee ben ik nu zoveel jaar later nog bezig. Ik verbleef in Sint-Joost-ten-Node, Laken, Molenbeek, Brussel, Schaarbeek en Ukkel. De rest van de hoofdstad heb ik doorgezworven op zoek naar inspiratie voor één of ander gedicht.

Van 1964 tot 1973 werkte ik op een verzekeringskantoor afdeling werkongevallen. Ik kreeg daar veel mensenkennis en zag heel wat menselijk leed. De mens en in het bijzonder de kleine sukkelaar heeft sindsdien mijn hart gestolen. Over die mens en zijn omgeving heb ik dan ook heel wat gedichten geschreven. Een ander onderwerp van mijn gedichten is het koken. Ik beschouw mezelf als een niet al te slechte kok, alhoewel ik er nog altijd niet in luk een paardenoog (un oeuf sur le plat) deftig klaar te maken, doch dat terzijde.

Mijn moeder leerde mij al vroeg de knepen van het vak, van groenten kopen tot aan de afwas en borden opbergen. De meeste van mijn gedichten zijn autobiografisch. Daaruit kan men afleiden dat ik een nogal wisselvallig liefdesleven heb gehad maar ik beschouw mezelf niet als ongelukkig, ja soms ben ik zelfs heel gelukkig, vooral als de zon schijnt .Tegenwoordig ben ik dus een beetje minder blij.

Naast Brussel bekijken, de mens telkens opnieuw ontdekken, koken, woon ik, samen met mijn zestienjarige zoon, die me jong doet blijven, in een mooi huis in Ukkel. Er is een nogal grote

tuin aan dat huis met veel gras, dat amper wordt gemaaid en van mij de raad krijgt niet te hard te groeien.

Van 1973 tot 2004 werkte ik op de documentatiedienst van, eerst de literatuur en dan de plastische kunsten bij het ministerie van cultuur. Daar schreef ik o.a. talloze toespraken voor allerlei ministers en ander hoge ambtenaren. Vandaag geniet ik van een klein pensioentje en van enorm veel vrijheid om de dingen te doen die ik graag doe. Zo organiseer ik de Middagen van de poëzie & proza, en hou me bezig met Het groot Beschrijf. Daarnaast werk ik aan een nieuwe bundel van 63 gedichten, maniakaal doe ik dat met veel schrappen en her- beginnen en herschrijven. Zo maakte ik eens 13 versies van een gedicht en kwam tot de vaststelling dat het eerste gedicht identiek was aan het laatste en ik dus wat werk voor niets gedaan had. Wat mij nog wel een paar keer overkomen is hetgeen nu ook niet zo vreemd is voor mij.

Ik meet 1 meter 65 en ben dus niet zo een groot dichter daarom noem ik mezelf het dichtertje. Dit is een voorlopige autobiografie want ik denk in mijn komende stukjes nog meer over mijn reilen en zeilen te vertellen.

Tot lees en kijk.

Frank de crits

Citizenne levert een bijdrage tot de versterking van de sociale samenhang in Brussel door het aanbieden van educatieve, gemeenschapsvormende en cultuurspreidende activiteiten in het kader van het levenslang en levensbreed leren.

We brengen dit in de praktijk door

Wij bouwen voort op het rijke potentieel van de stad en maken de positieve energie ervan zichtbaar. Relaties, verbindingen, netwerken zijn voor dit proces cruciale factoren.

Hierbij steunen wij op waarden van

Deze visie doordringt onze projecten, activiteiten, kortom de gehele werking. Wij hebben een groot respect voor verscheidenheid van meningen en een grote zorg voor het welzijn en de emancipatie van alle bewoners van deze stad.

Deze zomer is Citizenne gesloten van 20 juli t.e.m. 9 augustus. Je kan ons terug bereiken vanaf 10 augustus.

Onze najaarsactiviteiten staan online! Je kan nu reeds inschrijven via deze site. Telefonisch inschrijven kan na 9 augustus. Onze brochure 'Herfsttips 2010' mag je half augustus in je bus verwachten.

Ons nieuw beleidsplan is er. Je kan er in lezen waar Citizenne voor gaat de komende 5 jaar. We zijn benieuwd naar jouw mening! Geboeid, nood aan meer verduidelijking, ontgoocheld of enthousiast? Laat van je horen.

http://www.citizenne.be/downloads/BELEIDSPLAN_CITIZENNE.lage resolutie.pdf

Alle meest recente Citizenne-nieuwtjes op een rij?

Lees dan de nieuwsbrief van juni!

http://www.zapthemall.be/mail.php?a=33&m=1781&e=cathelyne@citizenne.be

Citizenne heeft een facebook-pagina. Maak je fan en blijf nog beter op de hoogte van het reilen en zeilen bij Citizenne.

Klik op: http://www.facebook.com/upgradeaccount.php#/pages/Citizenne-VormingplusBrussel/134220244267

11 vrouwen uit Brecht (Noorderkempen), leden van de KVLV bellen aan.

Zij komen een dag doorbrengen met Marokkaanse en Afrikaanse vrouwen van “De gesloten cirkel” (vrouwenkern werkzaam binnen Citizenne)

Na een stevig ontbijt vormen Brechtse en Brusselse vrouwe duo’s en dalen ze af naar de kelderverdieping waar het badhuis zich bevindt.

Lees meer door te klikken op de link:

http://www.citizenne.be/downloads/verslag30april.pdf

Op vrijdag 23 april zijn wij te gast bij Fatima Maher, coördinator van SESAM, een traiteur met sociale en multiculturele ambities in Schaarbeek. Zij stelt ons haar keuken en eetzaal ter beschikking voor onze activiteit. Rachida en Zeynabou hebben deze minutieus voorbereid: recepten kiezen, inkopen doen, tafeldecoratie voorzien.

33 vrouwen koken er lustig op los en wisselen enthousiast hun keukengeheimen uit.

Hoe maak je van geweekte oogbonen zo’n heerlijke beignets? Welke groenten horen er thuis in Gentse Waterzooi? En welke truukjes gebruik je om die elegante deegkrulletjes te maken in de gazellenhoorntjes?

Er wordt veel gelachen, geproefd en duurzame vriendschapsbanden gesmeed. Na 3 uur werk oogt het buffet hemels!

Dankjewel Fatima, Rachida en Zeynabou en alle aanwezigen voor deze geslaagde dag!

(meer info over Sesam: www.bouillondecultures.be)

Deze activiteit kadert in het project 'Vrouwenweb' dat de steunt krijgt van Staatsecretaris Bruno De Lille, verantwoordelijk voor 'Gelijke Kansen' in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Klik ook op foto's

De huisdichter van Citizenne, Frank de Crits, heeft een nieuwe dichtbundel uit. Het is een heel mooi boek geworden met zowel nieuwe als reeds eerder verschenen gedichten over Brussel. Er staan ook een paar gedichten in die Frank schreef in opdracht van Citizenne.

Wie graag de de bundel wil bestellen: contacteer het Poëziecentrum:

www.poeziecentrum.be of 09/225 22 25

http://www.youtube.com/watch?v=BpnYfOwbCio

Dat Citizenne 5 jaar bestaat, weet je intussen al. Naar aanleiding van onze verjaardag schreef Brussel Deze Week een artikel. Lees het na op Brusselnieuws:

http://www.brusselnieuws.be/artikels/stadsnieuws/de-wereld-mond-tot-mond/?searchterm=citizenne

De film richt zich tot anderstaligen die hun Nederlands willen oefenen in hun vrije tijd.

Een vliegende reporter maakt je onder meer duidelijk wat een cultuurwaardebon is, wat je met het Grote Cursusaanbod aan moet, wat je allemaal kan beleven in een gemeenschapscentrum of waar 'babbelut' voor staat. Een handig instrument voor organisaties die hun publiek willen laten kennismaken met vrije tijd in het Nederlands.

Om de film te bekijken klik op deze link: http://citizenne.zapthemall.com/video/

In samenwerking met Brusselleer werd ook een educatief pakket gemaakt om het filmpje te gebruiken tijdens de lessen Nederlands. Je vindt dit pakket onder downloads.

Citizenne of nog Vormingplus.Brussel is 1 van de 13 Vormingplus-centra voor volwassenvorming. Meer info vind je op de vernieuwde portaalsite www.vormingplus.be.

‘... many communities have become increasingly multicultural in the last 10-15 years without recognising the value of the intercultural competences of their citizens...’

NILE brings together adult education organisations and networks from 20 countries in order to promote intercultural learning in adult education across Europe. NILE started off with 13 partners in a first working phase from 2002 to 2005. The continued support from the European Commission for a second phase running until September 2008 has enabled Citizenne and other new partners to join the network.

www.intercultural-learning.net

R2L is een pilootproject dat ijvert voor het recht op leren voor asielzoekers en mensen zonder papieren. Het organiseert korte beroepsopleidingen zoals vb. haartooi, elektriciteit, etc .... Via deze opleidingen wordt de arbeidspositie van asielzoekers versterkt. Als zij erkend worden kunnen zij hier aan de slag; bij een afwijzing en terugkeer naar het land van herkomst, staan zij daar sterker. Naast beroepstechnische vorming besteedt men ook aandacht aan een niet-formele persoonsgerichte vorming.

Dit luik nemen een aantal Vormingplussen op zich en geven de deelnemers zo een bagage mee die hen competenter maakt.

Nassirou uit Niger (24 jaar), Herminio uit Angola (20 jaar), Anpu uit Nepal (31 jaar) en 9 anderen verblijven in een asielcentrum. In afwachting of hun asielaanvraag al dan niet wordt goedgekeurd (wat gemiddeld 2.5 jaar duurt), hebben ze geen recht om te werken. Ook de mogelijkheid om een opleiding te volgen bij VDAB of andere vormingscentra is zeer beperkt. Zij zijn jong en willen echt wel leren: “Als we hier dan toch wachten, kunnen we beter een opleiding volgen.”

Anpu, Nassirou en Herminio volgen een korte module elektriciteit: 90 uur basiscursus electriciteit, 18 uur persoonsgerichte vorming en 12 uur informatie en oriëntatie. Vormingplus begeleidt de persoonsgerichte vorming. Met de groep werken we aan sleutelcompetenties: communicatie, assertiviteit, omgaan met diversiteit, stress hanteren.

Anpu, Nassirou en Herminio komen uit heel andere culturen, het verschil in communiceren en stress hanteren is dan ook niet ongewoon. In de vormingssessies worden dan ook de verschillen en merkwaardig genoeg de vele overeenkomsten duidelijk. Iedereen vertrekt vanuit respect voor de anderen en zichzelf.

Reacties deelneemsters (Haartooi) persoonsgerichte vorming:

“Dit is de eerste keer, sinds ik hier 3 jaar geleden toegekomen ben, dat ik heb kunnen zeggen wat er in mij omgaat en dat er ook echt naar geluisterd is. Dit lucht mij op en geeft mij ook nieuwe moed.” (F)

“Het was goed om te gaan kijken wat er allemaal in onze persoonlijke bagage zit. Dit bracht ons terug naar vroeger, naar wie we waren in ons land van herkomst en wat we toen allemaal konden. We hadden ons daarvan afgesloten.” (A)

Dit project is een samenwerking van Fedasil, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, het Belgisch Rode kruis/ Rode Kruis Vlaanderen, Subsense, Citizenne vzw en RICFB. Vzw De Overmolen is de promotor en kadert binnen het ESF-EQUAL-Fonds.

Een Equal project, gesubsidieerd door Europa

Samen met Stadskwadraat, Organisatie voor Stedelijk Beleid en 10 andere partners uit het stedelijke werkveld, ontwikkelen wij een opleiding 'Stadswerker'.

Wij bieden modules aan waarin gewerkt wordt aan competenties, nodig voor het werken in de stad: diversiteitsdenken, omgaan met verandering, onderhandelingsvaardigheden, omgaan met macht.

Brussel, Wereldstad

Knooppunt van culturen en talen: een multiculturele stad met meer dan 150 verschillende nationaliteiten.

Zetel van talrijke instellingen: Europese Commissie, Raad van de Europese Gemeenschap, Economische en Sociale Commissie van het Europese Parlement, NATO,...

Hart van het politieke leven en de zakenwereld in Europa: meer dan 40 internationale en Europese organisaties, 159 ambassades, ongeveer 1500 internationale verenigingen en 1600 multinationals.

Redenen genoeg dus om als vormingsorganisatie in deze boeiende stad een blik op de wereld te houden.

We doen dit door ervaringen uit te wisselen met andere vormingsinitiatieven in Europa.

Bereikbaarheid: Op 10 min. loopafstand van het station Brussel Noord via de Brabantstraat

Met tram 25 halte Liedts

Citizenne is een vormingsorganisatie gevestigd in Schaarbeek.

Actief in het ganse Brusselse hoofdstedelijke gewest.

Wij organiseren

Alleen en ook heel vaak met partners.

5 goede redenen om deel te nemen:

Citizenne / Vormingplus.Brussel | Liedtsstraat 27-29 | 1030 Brussel | tel: 02/240 95 22| fax: 02/240 95 20 | e-mail: info@citizenne.be
made by zap all people - www.zap.be