#lets meetro

Dagelijks nemen duizenden mensen de metro, elk met hun eigen verhaal. #lets meetro vangt de hoop, dromen, angsten en passies van deze reizigers en deelt ze ter plekke en online.

“Donnez-moi un thème, je vous écris un poème"

Met “Poète public” schenken we passanten een gedicht. Om de 2 weken installeren poëten zich 2 dagen in een Brussels metrostation om er de passanten een gedicht te schenken. Een kort gesprekje, wat gegoochel met woorden en hop ze laten anekdotes rijmen of slammen vol vuur.

De passant krijgt zijn of haar gedicht mee. Een kopietje blijft in het station hangen, lectuur voor andere nieuwsgierigen. Het leven zoals het is... alleen poëtischer.

Wil jij ook een gedicht dat je op het lijf geschreven is?
Een gedicht speciaal voor jou of je geliefden?
Misschien wel een idee om het cadeau te geven met de feestdagen?
Kom af:

 

14 & 15/11: metro Delta

27 & 28/11: metro Anneessens

12 & 13/12: metro Schuman

#weareallpassengers - meet them here

Passenger You Xinzhu, Weststation

Geluid is belangrijk, het kan de ervaring van een ruimte helemaal bepalen. België is stil, heel anders dan Shanghai. Shanghai slaapt nooit. Weet je China is niet zwart-wit. Geloof niet wat je op tv ziet of wat je in de krant leest. Lees meer.

 

Passenger Patrice, Weststation

Ik wil jullie een gedicht geven. Eigenlijk meer een aanklacht. Een aanklacht tegen snelle kredieten. Tegen publiciteit die je allerlei behoeftes aanpraat. Spullen die je zogezegd nodig hebt om gelukkig te zijn. Heb je geen geld? Neem dan gewoon een krediet. Je kan krediet krijgen voor zowat alles vandaag en mensen lenen voor wat ze niet nodig hebben. Lees meer.

 

Passenger Anna, Beekkant

Goed 40 jaar geleden kreeg ik te horen dat ik bipolair ben. Ik heb een leven lang gevochten met psychiaters en dokters. Soms slikte ik zoveel medicijnen dat ik alleen maar suf was. Toch heb ik er altijd gestaan voor mijn kinderen. Lees meer.

Passenger Mimoun, Delta

Ik ben 30 jaar getrouwd geweest. Eerlijk gezegd, ik ben getrouwd omdat mijn moeder dat wou. Echt verliefd waren we niet. We hebben vier mooie kinderen. Twee zoons op een jaar, een in januari, de andere in december. Komt ervan God smeken om een zoon. Lees meer.

Passenger Océane, Delta

Waar komt onze kledij vandaan? We kopen, we kopen, we kopen! We kopen spullen die geen kwaliteit hebben, geen stijl. Als ik iets wil kopen, stel ik me de vraag heb ik dit nodig? En wat zijn de implicaties van mijn aankoop? Wat krijgt de persoon die het maakte ervoor? Lees meer.

Passenger Melissa, Delta

Ik werk op verschillende diensten, als verpleegster, nu kom ik van de oncologie. Het is geen makkelijk beroep, we zijn soms met 3 verpleegsters voor meer dan 30 patiënten. Toch wil ik mijn werk goed doen. Het is belangrijk voor zieke mensen. Ze hebben nood aan contact, aan menselijkheid. Lees meer.

Passenger Roxane, Anneessens

Nu werk ik voor 1 vrouw met een handicap, ze heeft het Angleman syndroom. Haar ouders hebben een stichting opgezet om voor haar te zorgen. Ik leef met haar mee, met haar dagelijks leven. Communicatie is moeilijk, ze spreekt niet, maar we schieten best goed op. Ik leer veel van dit meisje en van de context rond haar. Ik leer naar mezelf luisteren en de ideeën die ik op school kreeg los te laten of anders te gaan gebruiken. Lees meer

Passenger Leila, Anneessens

Ik heb me geëngageerd in het buurtcomité en ben me daar wat in verloren. De burgeractivist in mij is wakker geworden en niet meer te houden. Maak er je job van of baken het af, zei mijn man ‘je lijkt wel de minister van de wijk’. Mijn agenda stond altijd vol. Ik ben van nature geëngageerd, wil dat dingen veranderen. Lees meer.

Passenger Ferangiza, Anneessens

Mijn naam is Ferangiza, dat is een Perzische naam. Het heeft verschillende betekenissen: een vreemd meisje of een zijden doek. Ik hou erg van mijn naam, maar geen idee waarom mijn ouders hem kozen. Mijn twee zonen noemen Johan en Ozodbek, Johan is de wereld en Ozodbek betekent vrij zijn. Lees meer.

Poète Public: Marjan De Ridder

Voor Marjan geen pen en papier. Gewoon uit het blote hoofd een slam voor elke passant. Wat een kanjer.

Wat voorafging …

Naar aanleiding van 'The international day of happiness' in maart liet Citizenne Levee, The Subway Therapist, overkomen uit New York. Levee ging in gesprek, luisterde en schonk post-its om te schrijven wat mensen kwijt willen.

Met steun van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest

Brussels Hoofdstedelijk gewest